Πάμε λοιπόν στο δεύτερο μέρος του Groove and Grape!!! Θα αναφέρω άλλους 5 αγαπημένους δίσκους και με τι κρασί θα τους συνδύαζα ακούγοντας τους… 5 δίσκοι – 5 κρασιά – 5 τρόποι να λιώσεις στον καναπέ με στυλ…
1. Rage Against the Machine – Rage Against the Machine (1992)
Οργή. Ρυθμός. Πολιτική. Αν αυτός ο δίσκος ήταν πρόσωπο, θα φώναζε “Wake up!” μέσα στ’ αυτί σου την ώρα που νομίζεις πως είσαι ήρεμος. Το ντεμπούτο των Rage είναι ωμή ενέργεια – riffs που σε βαράνε κατακούτελα, φωνητικά που δεν τραγουδούν, αλλά διαδηλώνουν. Είναι από τους δίσκους που δεν ακούς παθητικά. Σε ενεργοποιεί. Σε ταρακουνά.
Το κρασί: Ξινόμαυρο..
Γιατί; Γιατί θέλει χαρακτήρα. Δυναμικό, τανικό, λίγο άγριο στην αρχή, αλλά μόλις ανοιχτεί – είναι σαν να ακούς το “Killing in the Name” με πλήρη ένταση. Το Ξινόμαυρο έχει αυτή την επαναστατική καρδιά: δεν χαϊδεύει, επιβάλλεται..
2. The Offspring – Smash (1994)
Εφηβική έκρηξη, skater vibes και η μόνιμη μυρωδιά από VHS και κόμικς. To Smash είναι εκεί που το punk γίνεται πιο fun, αλλά όχι χαζό. Γρήγορα κομμάτια, απλά riffs, και το “Self Esteem” για κάθε μας ερωτικό κάζο. Είναι καλοκαιρινό, αλήτικο και γεμάτο αδρεναλίνη.
Το κρασί: Ροζέ ημίξηρο από Grenache ή Syrah
Γιατί; Γιατί δεν θέλεις κάτι βαρύ εδώ. Θέλεις ένα κρασί που να πίνεται γρήγορα, λίγο δροσερό, με χρώμα και attitude. Κάτι που πάει με κοντομάνικο και skate – και έχει και λίγο punk μέσα του. Ένα ροζέ με σπιρτάδα και φρούτο, δηλαδή.
3. Madrugada – Industrial Silence (1999)
Σκοτεινό, ατμοσφαιρικό, σαν να βρέχει μόνιμα. Οι Madrugada γράφουν μουσική για χαμένες αγάπες, άδειους δρόμους και εκείνη την αίσθηση ότι κάτι σου λείπει χωρίς να ξέρεις τι. Είναι ο δίσκος που πατάς όταν η νύχτα είναι βαριά, αλλά όμορφη.
Το κρασί: Syrah (ιδανικά από Βόρεια Ελλάδα ή Ροδανό)
Γιατί; Γιατί έχει βάθος, μπαχαρικά, και μια μελαγχολία που σε ηρεμεί. Το Syrah είναι σαν τη φωνή του Sivert Høyem: βαθύ, γήινο, λίγο καπνιστό – τέλειο για νύχτες με χαμηλό φωτισμό και ενδοσκοπήσεις.
4. Justice – † (Cross) (2007)
Ντίσκο της αποκαλύψεως. Αν το ηλεκτρονικό είχε κιθάρα, θα ήταν Justice. Γαλλικό electro που μοιάζει να έχει πιει απ’ το ίδιο μπουκάλι με τους Daft Punk, αλλά πιο βαρύ, πιο “καταραμένο”. Ο δίσκος είναι μια rave σε παλιά εκκλησία. Χορός με ανατριχίλα.
Το κρασί: Pet-Nat ή Ασύρτικο με φρεσκάδα
Γιατί; Θέλει κάτι με φούσκα, αλλά όχι σαμπάνια. Ένα φυσικό αφρώδες (Pet-Nat) με ένταση και funkiness, ή ένα αλμυρό Ασύρτικο που ηλεκτρίζει τον ουρανίσκο. Justice θέλει κρασί που δεν κάθεται ήσυχα στο ποτήρι – κάτι που “παίζει μπάσο”…
5. Kavinsky – Outrun (2013)
Νυχτερινό drive, neon, synthwave αισθητική. Το Outrun είναι σαν soundtrack σε ταινία που δεν έχει γυριστεί ακόμα. Μοναχικό, στυλάτο, με ρυθμό που περπατάει μαζί σου σε άδειο πάρκινγκ. Όχι χορός, αλλά κίνηση. Αισθησιακό, αλλά ψυχρό.
Το κρασί: Μοσχοφίλερο ή ένα αρωματικό blend με Gewürztraminer
Γιατί; Γιατί θέλεις αρώματα. Λουλούδια, εσπεριδοειδή, κάτι που θυμίζει παλιά αρώματα και neon vibes. Ένα λευκό κρασί που είναι φρέσκο αλλά “στολισμένο”, σαν το Outrun – που μπορεί να είναι pop, αλλά παίζει και με το συναίσθημα…
Αν ο ήχος έχει γεύση, τότε αυτά τα ζευγάρια έχουν κάτι να πουν. Δοκίμασέ τα, βάλε να παίζουν δυνατά και γέμισε το ποτήρι. Στο κάτω κάτω, κάποιες βραδιές είναι για Groove & Grape — και τίποτα άλλο.
